azi oamenii plangeau pe strada si zapada era neagra. ne-au inghetat picioarele chiar si prin cele doua perechi de ciorapi si ne dor si ne vor durea si maine atat picioarele cat si mainile, de frig. si oamenii vor plange intr-una, de frig. ne-a inghetat si sufletul si mintea si am uitat sa ne spunem la revedere, am uitat sa ne batem cu bulgari, am uitat cum ne cheama, de la atata nesfarsit frig.
unde sa mai incapa saniile, masinile, lumea, unde sa mai incapem noi intre atata zapada, infinita si rece? acolo unde se opersc urmele de pasi e destul loc si destula zapada neatinsa, neteda si perfect alba. acolo unde te-ai oprit si tu, acolo unde te-am pierdut si unde am inghetat candva amandoi … de frig.
